خرید بازی Final Fantasy IV PS1 پلی استیشن 1

معرفی بازی Final Fantasy IV پلی استیشن 1

فاینال فانتزی ۴ (به انگلیسی: Final Fantasy IV) که در نسخه اولیه آمریکای شمالی با نام فاینال فانتزی ۲ منتشر شد، یک بازی ویدیویی نقش‌آفرینی است که در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت اسکوئر برای کنسول سوپر نینتندو ساخته و منتشر شد. این بازی چهارمین نسخه اصلی از مجموعه فاینال فانتزی است.

برای زمینه قبل از شروع، همانطور که در عنوان می گوید من نسخه PS1 بازی را بازی کردم. موردی که با Chrono Trigger بسته بندی شده بود. نه نسخه ای که تصویر از آن نشات گرفته است، من فقط عکس را دوست دارم زیرا شخصیتی که در تصویر بالا نشان داده شده است، شخصیت مرد مورد علاقه من در بازی است.

 بنابراین قبل از شروع بررسی، نسخه PS1 فاقد بسیاری از موارد است که نسخه های به روزتر دارند، و این بد نیست، اگرچه من نمی توانم در مورد آن چیزها نظر بدهم، بنابراین اگر می خواهید بازی را انجام دهید اما می خواهید برای اجرای ریمسترها/ریمیک های اخیر، فقط می توانم نکات اصلی را به شما بگویم. 

همچنین می‌خواهم نحوه بررسی‌های خود را تغییر دهم، اکنون می‌خواهم این کار را کمتر به یک سرگرمی و بیشتر به یک حرفه تبدیل کنم، بنابراین می‌خواهم قالب‌های جدیدی را با نظراتم امتحان کنم. پس بیایید این ماه را با Final Fantasy 4 شروع کنیم.

Final Fantasy 4، یا Final Fantasy 2 برای ما آمریکایی‌ها در روزهای SNES، چهارمین بازی از سری Final Fantasy است. بارها و بارها بازنشر شده است. از SNES، PS1، تا gameboy advance  و PSP، این لیست ادامه دارد. من نسخه PS1 را بازی کردم، که برای کسانی که نمی‌دانند اساساً نسخه SNES است اما با برخی اصلاحات جزئی در متن، عملکرد dashing و FMV (فیلم حرکت کامل).

حالا من با همه شما روراست خواهم بود، تا همین اواخر هرگز واقعاً فاینال فانتزی بازی نکردم. اینطور نیست که هرگز نخواستم، بلکه در بچگی واقعاً RPG بازی نکردم، مقدار بازی RPG من اساساً Paper Mario بود، همین، اولین فاینال فانتزی که بازی کردم سیزده بود. این حدود چهار تا پنج سال پیش بود و در بیشتر آن زمان دانش من در مورد فاینال فانتزی بود. 

سپس Final Fantasy IX و Final Fantasy IV آمدند و اکنون من در یک ضربه Final Fantasy هستم. FF4 در حال حاضر دومین بازی فاینال فانتزی مورد علاقه من است، (هنوز به این تعداد بازی نکردم/تمام کردم) FF9 مورد علاقه من بود و چیزی که باعث شد وارد این سری شوم.

اول یا دوم، مهم نیست، من اینجا نیستم که در مورد فاینال فانتزی بهتر صحبت کنم (چون قرار نیست جنگی را شروع کنم) بلکه بگویم چرا فاینال فانتزی مورد نظر خوب است یا بد. نظر من و چیزی که آنها را در بین بقیه منحصر به فرد می کند، و به نظر من  Final Fantasy IV یک بازی عالی است. چرا ممکن است بپرسید، خوب اجازه دهید با داستان شروع کنیم.

داستان و شخصیت پردازی بازی Final Fantasy IV پی اس 1

در فاینال فانتزی 4 قهرمان اصلی ما مردی به نام سیسیل هاروی است. سیسیل یک شوالیه تاریک تحت پادشاهی بارون است. او بال‌های قرمز بارون، نیروی هوایی نخبه بارون را رهبری می‌کند، روزی سیسیل و بال‌های قرمز به مأموریتی فرستاده می‌شوند تا یک کریستال را از یک پادشاهی همسایه بازیابی کنند. در حالی که در آنجا مجبور به مبارزه و کشتن تعداد بی‌شماری افراد بی‌گناه می‌شوند و این باعث می‌شود که سیسیل از پادشاه خود سؤال کند. 

البته افکار سیسیل درست است، وگرنه هیچ ماجراجویی وجود نخواهد داشت، مردی به نام گلبز پادشاه را کنترل می کند تا کریستال های جهان را برای پیشبرد اعمال شیطانی خود به دست آورد، بنابراین سیسیل باید قبل از اینکه گلبز را متوقف کند، او را متوقف کند. 

در حالی که در ظاهر داستان شبیه یک داستان RPG قدیمی به نظر می رسد، موضوع داستان Final Fantasy  است که آن را دقیقاً به همین شکل می کند. پس از انجام چند بازی فاینال فانتزی، متوجه شدم که در تعداد قابل توجهی از بازی های فاینال فانتزی، داستان حول محور یک یا دو موضوع یا ایده می چرخد، همه آنها در ابتدا به راحتی دیده نمی شوند، اما بازی تمایل به هجی دارد.

 آن را با آخرین رئیس. برای فاینال فانتزی 4 نفرت است. چه نفرت نسبت به دیگران باشد، چه نفرت از آنچه در حال حاضر هستید. داستان بسیار عمیق تر از آنچه در بیرون به نظر می رسد است و این چیزی است که من واقعاً در مورد بازی های فاینال فانتزی، به خصوص FF4 دوست دارم.

داستان همچنین در ایجاد تعلیق کار بسیار خوبی انجام می دهد. وقتی وارد بازی می‌شدم، فکر می‌کردم می‌خواهم یک بازی کلاسیک سبک RPG و داستانی داشته باشم که در آن قهرمانان برنده می‌شوند و همه چیز با دنیا درست است، و در حالی که این تا حدودی درست است، در طول بازی لحظات زیادی وجود دارد که می‌خواستم مانند "نه داستان اینجا به پایان می رسد، این اتفاق نیفتاده است که زندگی شیرین است و مشکلات دروغی است که توسط کسانی ایجاد می شود که می خواهند شما را بترسانند." 

با این حال، در حالی که آن لحظات پر تعلیق وجود دارد، بازی آن لحظات را می گیرد و به 180 می رسد. من بیشتر بازی را با این لحظات در ذهنم پشت سر گذاشتم که در حال پخش مجدد بودند و آنچه را که به تازگی شاهد بودم به من یادآوری می کردند. با این حال لحظاتی بعد بازی اساساً به من می‌گوید: «هی یادت می‌آید زمانی که ما این کار را انجام دادیم و تو ای کاش هرگز این اتفاق نمی‌افتاد، شگفت‌زده که اساساً این اتفاق نیفتاد.» 

در حالی که خوشحال بودم که اندوه و تعلیق التیام یافت، زخم جدیدی در جای خود ایجاد شد. صحنه‌های قبلی پس از دیدن رزولوشن آنقدر برای من معنا پیدا کردند، بهتر بود آن را همان‌طور که صحنه نشان می‌داد حفظ می‌کردند. به نظر من این امر در نهایت همه چیز را بسیار صادقانه تر می کرد.

در آخر، قبلاً گفتم که وقتی بازی روی PS1 قرار گرفت، FMV  داده شد، اما اینها فقط زمانی که بازی را شروع می کنید و وقتی بازی را تمام می کنید ظاهر می شوند. به طور کلی بی فایده به نظر می رسید که آنها را وارد کنید. شاید به عنوان یک معامله اضافی خوب بود، اما دیدن کارهای FMV  که در بازی انجام دادید در تیتراژ پایانی، یا حتی احتمالاً داشتن آنها در لحظه در داستان به نظر می رسد.

 غیر ضروری آنها به هیچ وجه در نشان دادن آنچه در حال وقوع است یا به توضیح داستان کمک نمی کنند، شما می توانید فقط با پخش معمولی آن را به هر چیزی که نیاز دارید به دست آورید. علاوه بر این، به طور کلی داستان قوی، سرگرم کننده و واقعاً خوب است، و چه داستانی قوی بدون شخصیت های قوی است.

تقریباً با هر بازی Final Fantasy، یک بازیگر کاملاً جدید از شخصیت‌ها وجود دارد، البته Final Fantasy IV بدون استثنا. حالا به نظر من این شخصیت ها به دو چیز عمده نیاز دارند. یک شخصیت بزرگ و توسعه یافته و توانایی مفید بودن در خط نبرد در کل بازی، زیرا اگر آنها به شخصیتی بی فایده تبدیل شوند که از نظر مبارزه با آنها درگیر شوند، به سختی آنها را در طول بازی خواهید دید. FF4 هر دوی اینها را به خوبی اجرا می کند، اگرچه آنها شخصیت ها را بهتر از مبارزه مدیریت می کنند (این در بازی های بعدی متفاوت است).

این شخصیت ها آنقدر شخصیت دوست داشتنی دارند، در طول این بازی هیچ شخصیتی وجود نداشت که من نتوانم آن را تحمل کنم. هر شخصیتی شخصیت متمایز خود را برای آنها دارد. سیسیل، قهرمان ما، شوالیه متوسط شماست. او آنچه را که برای هرکسی که دوستش دارد مناسب است می خواهد، هرچند از خود فعلی اش راضی نیست. 

کین، بهترین دوست لنسر و سیسیل. کین اساساً دوست قابل اعتمادی برای همه است، اگرچه او با اینکه چه کسی را باید دوستش نامید مشکل دارد. ریدیا، احضارکننده جوان‌تر و آینده و جادوگر سیاه‌پوست، رایدیا در ابتدا خجالتی است و به دلیل برخی چیزها بسته است، اگرچه در پایان بازی به یکی از قوی‌ترین شخصیت‌ها تبدیل می‌شود. 

رزا، یک جادوگر سفید در تمرین است، او به دنبال سسیل است، او نگران سلامتی سیسیل است و بنابراین برای محافظت از عشقش دست به جادوی سفید زد. در نهایت اج، یک شاهزاده و نینجا از یک پادشاهی دیگر، او قوی است اما زمانی که اتفاقی برایش می‌افتد، راه خود را گم می‌کند، همچنین او تعریفی است که از زن‌ساز تعریف می‌کند. من فقط از این پنج نفر صحبت می کنم زیرا آنها در نسخه PS1 تیم اصلی پنج نفره هستند.

کاراکترها در اینجا متوقف نمی شوند، بسیاری از شخصیت های جالب دیگر در سراسر دنیای بزرگ  Final Fantasy IV  پرتاب می شوند. تقریباً به همه شخصیت‌ها توسعه مناسبی داده شده است، اگرچه یک شخصیت به دلیل این واقعیت که در اواخر بازی معرفی می‌شود، چیز زیادی دریافت نمی‌کند.

 ای کاش اینطور نبود، شخصیت به نظر می‌رسید که می‌توانست شخصیت جالبی برای گسترش باشد. FF4 یک بازی دنباله دار دارد که من در حال حاضر آن را بازی می کنم، اگرچه نمی دانم که آیا آنها این شخصیت را بازگردانده اند و او را بیشتر توسعه داده اند یا خیر، اگرچه برای بازی اصلی به سختی از او استفاده شده است.

حالا وقتی صحبت از مفید بودن کاراکترها برای نبرد به میان می‌آید، Final Fantasy IV کار بزرگی را انجام می‌دهد که هر شخصیت را به روش‌های مختلف مفید می‌کند، سیسیل می‌تواند جادوی سفید انجام دهد، اما در مبارزه فیزیکی بسیار بهتر است. کین در مبارزات فیزیکی خوب است، اما بهترین حرکات او آنهایی هستند که برای کلاس او ساخته شده است. Rydia با جادوی سیاه عالی است و یک احضار شگفت انگیز قدرتمند است. 

رزا حائل و شفا دهنده شماست، او کمبود مبارزه فیزیکی خود را با جادوی سفید بزرگ جبران می کند. اج مبارزات فیزیکی خوبی دارد، اما مهارت‌های نینجا و پرتاب آیتم‌های او چیزی است که باید دید. سپس شما یک راهبی دارید که دست به دست هم شگفت‌انگیز است، فردی که علاقه‌مندان به بازی‌های اولیه را ارائه می‌کند، و مهندسانی که با ابزار عالی کار می‌کنند، دوقلوهایی که در هر دو زمینه جادویی عالی هستند و یک حمله دوتایی شگفت‌انگیز انجام می‌دهند، و غیره. 

در نسخه PS1. هیچ راهی برای تغییر شخصیت‌ها وجود ندارد، آن‌ها فقط زمانی که داستان حکم می‌کند می‌آیند و می‌روند، هر چند وقتی جدا از تیم شما هستند، خودشان را حفظ می‌کنند. به طور کلی این شخصیت ها نه تنها در جنگ بلکه در شخصیت نیز قوی هستند.

گرافیک و موسیقی بازی Final Fantasy IV سونی 1

بصری و موسیقی Final Fantasy IV نیز عالی هستند، بازی در حال حاضر نسبتا قدیمی است و بنابراین انتظار نداشته باشید که گرافیک سه بعدی کاملی مانند Smash Bros یا Witcher داشته باشید. نسخه‌های جدیدتر دارای تصاویر بصری به‌روزرسانی شده‌اند، اما در مورد PS1، همه چیز به سبک قدیمی پیکسل‌شده است. بهترین بخش بصری برای من، جن های دشمن است. آنها بسیار دقیق هستند و در مقایسه به شما احساس کوچکی می کنند. به عنوان مثال در اینجا روح نبرد برای Golbez  است

من یک عکس از خود نبرد می‌گرفتم، اما نمی‌خواهم چیزی را برای کسانی که می‌خواهند بازی کنند خراب کنم. برای زمینه، جن شما فقط کمی بزرگتر از کلاه ایمنی Golbez است.سپس شما موسیقی را دارید، من عاشق موسیقی چیپ‌تون قدیمی هستم و این نیز از این قاعده مستثنی نیست. من عاشق موسیقی این بازی هستم. شما کلاسیک مانند پیش درآمد و chocobo آنها را دارید. 

سپس چیزهای جدیدی را دارید که فقط برای این بازی ساخته شده‌اند، تم‌های نبرد پرانرژی هستند، تم رئیس نهایی حماسی است، و موسیقی برای هر حالتی که بازی می‌خواهد منتقل کند، عالی است. به عنوان مثال، مانند ما قبل از اینکه دوباره از Golbez استفاده کنیم. فقط به این که تم او چقدر تهدیدآمیز و شیطانی است، گوش کنید، فقط مرد بد را فریاد می زند.

گیم پلی بازی Final Fantasy IV PS1

در نهایت ما گیم پلی بازی را داریم، Final Fantasy IV به بسیاری از چیزهایی که سه بازی آخر فاینال فانتزی داشتند وفادار می ماند، اگرچه نمی تواند دقیقاً یکسان باشد. یک تغییر بزرگ، مهمانی شخصیت‌ها است، نه تنها تعداد زیادی شخصیت قابل بازی وجود دارد، برخلاف بازی‌های گذشته که یک تیم چهار نفره داشتید، Final Fantasy IV اکنون شما را با پنج نفر به طور همزمان می‌جنگد. این یک تغییر بزرگ نیست اما همچنان یک تغییر است.

به غیر از این که گیم پلی اساساً یکسان است، کلاس ها همانطور که انتظار دارید با هم مبارزه می کنند، کاربران جادوی سیاه از جادوی مخرب استفاده می کنند، رنگ سفید عمدتاً برای شفا دادن و ضربه زدن است، راهبان از دست به دست استفاده می کنند، بارها از آهنگ ها برای انجام جلوه های جادویی و غیره استفاده می کنند. 

بازی هنوز نوبتی است که در آن هر شخصیت یک متر دارد که پر می شود و پس از پر شدن می توانند یک عمل را اجرا کنند. هر زمان که در محیط قدم می زنید، برخوردهای تصادفی همچنان وجود دارد. تجهیزات دارای ویژگی های خاصی هستند و در عین حال آمار شما را نیز تقویت می کنند. همه چیزهای اساسی که در بازی های فاینال فانتزی گذشته و سایر بازی های RPG دیده اید.

در مورد سختی، من متوجه شدم که خیلی بیشتر از آن چیزی که فکر می‌کردم کار می‌کنم، تنها زمانی که واقعاً یک بازی را به پایان رساندم شروع و پایان بود. در ابتدای بازی شما به طور خطرناکی برای جایی که باید باشید، زیر سطح قرار می گیرید، و سپس رئیس نهایی و دشمنان منتهی به او بدون فشار اور هستند. با این حال من همه چیز را بد ندیدم. 

وقتی صحبت از بازی هایی می شود که من را مجبور به بازی کردن می کند، طرفدار زیادی نیستم. اگرچه با  Final Fantasy 4  احساس کردم مجبور نیستم. اگر بخواهم می‌توانم ادامه دهم و کشته شوم، برخلاف FF13 که در آن شخصیت‌ها به معنای واقعی کلمه به شما می‌گویند «به این میدان نگاه کن، ما باید اینجا تمرین کنیم» اساساً می‌گویند، شما می‌خواهید خرد کنید. بعلاوه به احتمال زیاد در طول سنگ زنی کاوش خواهید کرد و به خاطر تلاش و وقت خود پاداش دریافت خواهید کرد.

برای پایان دادن به بحث در مورد گیم پلی، اجازه دهید در مورد رئیس نهایی صحبت کنیم، من احساس می کنم باید این کار را برای هر Final Fantasy انجام دهم. رئیس نهایی FF4 فوق‌العاده است، او مانند هیچ‌کس دیگر سخت است. 

در بازی‌های گذشته از نسخه PS1، می‌توانید با تیم‌های مختلف آزمایش کنید، اما در نسخه من، پنج شخصیتی را که ذکر کردم، در بخش شخصیت‌ها داشتم. که خوب بود زیرا آنها به هر حال مساوی ترین بودند. اگرچه رئیس نهایی منصفانه بازی نمی‌کند، اما او بسیار سریع‌تر از شماست و حملات قدرتمندی دارد که مانند هیچ‌کس دیگر شفا نمی‌یابد. 

با این حال، خوب است، من رئیس های فاینال فانتزی خود را به این شکل دوست دارم زیرا وقتی آنها را شکست می دهید احساس پیروزی بسیار عالی است. شما احساس موفقیت می کنید مانند "من این کار را انجام دادم، شانس ها را به چالش کشیدم و به برتری رسیدم." این چیزی است که امیدوارم بدون توجه به تعداد فاینال فانتزی‌هایی که در آینده ببینم ادامه پیدا کند.

جمع بندی

در کل من فاینال فانتزی 4 را دوست داشتم، برای نسخه PS1 امتیاز 9 از 10 را به آن می دهم. این یک بازی عالی است، مشکلاتی دارد اما کوچک هستند. آنها خیلی روی بازی تأثیر نمی گذارند ، مطمئناً برخی از شخصیت ها توسعه زیادی ندارند ، یا باید کمی خرد کنید ، مهم نیست ، حتی با این موارد  Final Fantasy IV به نظر من یکی از بهترین های Final است. بازی های فانتزی در فرنچایز (از بازی هایی که بازی کرده ام/تمام کرده ام).

معمولاً من به ترتیب می روم، اما همانطور که گفتم FF9 بازی فاینال فانتزی مورد علاقه من است و می خواهم آن را به عنوان بررسی پایان ماه ذخیره کنم، بنابراین بعدی Final Fantasy X خواهد بود. امیدوارم تغییر در قالب این باشد. به میل شما و دفعه بعد شما را می بینم.